روز جهانی معلم در حالی فرامی‌رسد که معلمان در ایران سال‌هاست با احضار، بازداشت، زندان، اخراج، تعلیق و دیگر فشارهای قضایی و اداری روبه‌رو هستند؛ فشارهایی که هر بار در برابر مطالبه‌گری صنفی و اعتراض به وضعیت آموزش و معیشت، چهره‌ای تازه به خود می‌گیرد.
در همین روزها، شش معلم و فعال صنفی، رسول بداقی، غفار دیندار، شکرالله احمدی، علی صفری، علی‌حسن بهامین و حجت سادات، هنگام حضور برای دیدار و عیادت از یک همکار در نورآباد ممسنی بازداشت و پس از بازجویی به زندان منتقل شدند.
بر اساس اطلاعات گردآوری‌شده دست‌کم ۴۷ معلم شاغل و بازنشسته در ایران در حال تحمل حبس، بازداشت موقت یا مجازات تبعید هستند؛ ۱۳ نفر در حال تحمل حبس، ۳۲ نفر در بازداشت و ۲ نفر در تبعید به‌سر می‌برند.
این بازداشت‌ها ادامه همان فشارهایی است که در سال‌های گذشته نیز علیه معلمان و فعالان صنفی اعمال شده است. معلمانی که برای حقوق صنفی خود و اعتراض به وضعیت آموزش و معیشت مطالبه‌گری کرده‌اند، با احضار، تشکیل پرونده قضایی، محکومیت و محرومیت‌های شغلی مواجه شده‌اند.
در کنار این فشارها، مشکلات معیشتی و شغلی نیز شمار دیگری از معلمان را به استعفا و ترک حرفه سوق داده است. مجموعه این شرایط، وضعیت نگران‌کننده‌ای را برای معلمان و آینده آموزش در ایران رقم زده است.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی خواستار:
• آزادی فوری معلمان و فعالان صنفی بازداشت‌شده؛
• لغو احکام قضایی و اداری مرتبط با فعالیت‌های صنفی و مدنی؛
• توقف اخراج، تعلیق و بازنشستگی اجباری و بازگرداندن معلمان محروم‌شده از کار؛
• به‌رسمیت‌شناختن حق تشکل‌یابی و فعالیت صنفی مستقل؛
• تأمین امنیت شغلی و معیشتی معلمان و تضمین دادرسی عادلانه.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در روز جهانی معلم، در کنار معلمان بازداشت‌شده، زندانی و محروم‌شده از کار، خواستار پایان دادن به برخوردهای امنیتی و قضایی با فعالیت‌های صنفی و مدنی معلمان است.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی
۵ اکتبر ۲۰۲۶ – ۱۳ مهر ۱۴۰۵