آبان ۹۸ یکی از تلخترین و خونینترین فصلهای تاریخ مبارزات مردم در ایران است؛ ماهی که در آن حکومت با بهکارگیری گلوله و سرکوب گسترده، هزاران معترض بیدفاع را هدف قرار داد. در روزهایی که مردم تنها برای اعتراض به فقر، تبعیض، فساد حکومتی و بیعدالتی به خیابانها آمدند، پاسخ حاکمیت نه گفتوگو و شنیدن، بلکه کشتار، قطع ارتباطات، بازداشتهای گسترده و پنهانکاری مطلق از جنایات رخ داده بود.
با گذشت شش سال از اعتراضات آبان خونین ۹۸، هنوز شمار دقیق کشتهشدگان بهدست مأموران امنیتی و نیروهای آتشبهاختیار رژیم اسلامی روشن نیست. گزارشها و تحقیقات مستقل، از جانباختن بیش از هزار و پانصد معترض خبر میدهند.
نام و شمار بسیاری از جانباختگان اعلام نشده؛
خانوادهها تحت فشار و تهدید قرار دارند؛
و عاملان و آمران این سرکوبِ سازمانیافته بدون هیچگونه پاسخگویی و محاکمه، همچنان در قدرتاند.
اما آبان فراموش نشده است.
با آغاز اعتراضات و فراگیر شدن آن در آبان ۹۸، اینترنت برای چند روز بهطور کامل قطع شد؛ اقدامی که عملاً امکان تصویربرداری، ارسال گزارش و اطلاعرسانی خانوادهها را از بین برد.
در سایه این قطع کامل ارتباط، استفاده گسترده از سلاح جنگی، شلیک مستقیم به سر و صورت و سینه معترضان و در برخی مناطق مانند ماهشهر، بهکارگیری تیربار علیه معترضانی که به نیزارها پناه برده بودند، رقم خورد.
آبان، نه فقط یادآور یک فاجعه، بلکه نماد مقاومت و اراده مردمی است که با وجود سرکوب، همچنان برای آزادی، برابری، کرامت و عدالت میجنگند.
خانوادههای دادخواه در ماهها و سالهای پس از آبان ۹۸، تحت شدیدترین فشارها و تهدیدها قرار گرفتند.
بسیاری از خانوادهها احضار شدند و به آنها تعهدنامه داده شد تا درباره نحوه کشتهشدن فرزندانشان با رسانهها سخن نگویند. آنان تهدید شدند که اگر سکوت نکنند، جان دیگر اعضای خانواده در خطر خواهد بود.
علاوه بر این تهدیدها، بسیاری از خانوادهها مجبور شدند عزیزانشان را شبانه و بدون حضور بستگان نزدیک دفن کنند تا از شکلگیری مراسم، تجمع یا انتشار تصاویر جلوگیری شود.
در گواهیهای فوت نیز، عبارات مبهمی همچون «جراحات ناشی از درگیری»، «اصابت جسم سخت» یا «ایست قلبی» ثبت شد تا علت واقعی مرگ — یعنی شلیک مستقیم — پنهان بماند.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران در سالگرد کشتار آبان ۹۸ اعلام میکند:
- یاد جانباختگان را زنده نگه میداریم و در کنار خانوادههای داغدار میایستیم؛
- خواهان تشکیل یک سازوکار بینالمللی مستقل برای حقیقتیابی و محاکمه آمران و عاملان این جنایت هستیم؛
- و بر مسئولیت جامعه جهانی در مواجهه با نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر در ایران تأکید میکنیم.
آبان یک تاریخ نیست؛ یک زخم باز، یک مطالبه، و یک راه ادامهدار است.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۲۸ آبان ۱۴۰۴
۱۹ نوامبر ۲۰۲۵