کشته شدن زندانی بر اثر شکنجه مصداق ” جنایت علیه بشریت” است!
رضا سراغی ،زندانی سیاسی که حدود دو ماه و نیم پیش توسط نیروهای وزارت اطلاعات تهران بازداشت شده بود، زیر شکنجه جان باخت.
خانواده رضا سراغی زیر فشارها و تهدیدهای امنیتی هستند تا علت مرگ او از طرف خانواده علنی نشود.
این اولین بار نیست که زندانیان سیاسی در زندانها و یا زمان بازداشت توسط رژیم زیر شکنجه و یا نقشه های عامدانه رژیم، جان خود را از دست میدهند.
نیکا شاکرمی دختر ۱۶ساله ای بود که در در اعتراضات ۱۴۰۱، بازداشت، شکنجه و مورد تجاوز جنسی قرار گرفت. نیکا در اثر شکنجه و تجاوز جنسی به قتل رسید.
مرگ صادق فولادیوندا، بازداشتی خیزش سراسری، علیرضا شیر محمدی، فاطمه نعامی، محمود رخشانی، ابراهیم ریگی، برزین حمزهزاده، ایمان حسنوند، مهران اکبرمی، سامان درویشی، برزان محمدی و افراد دیگر، همه از کشته شدن زندانیان بر اثر اعمال سیاست های سازمان یافته “اعدام خاموش” و مرگ های ” مشکوک” رژیم ، در چهار دهه اخیر گواهی میدهد.
اگر کمبود امکانات پزشکی در زندانهای ایران، بیتوجهی و سهلانگاری عامدانه مقامات زندان در تامین نیازهای اولیه بهداشتی و دارو ودرمان ویژه زندانیان در خارج از زندان و عدم دسترسی به موقع زندانیان به داروهای مورد نیاز در زندانها را که باعث مرگ “مشکوک” تعدادی از زندانیان سیاسی شده است را نیز به این آمارها اضافه کنیم
،نه تنها شاهد نقض فاحش و گسترده حقوق بشر در ایران بلکه شاهد جنایت سیستماتیک علیه بشریت در ایران نیز هستیم.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران ضمن همدردی عمیق خود با خانواده رضا سراغی، خواستار بررسی چگونگی به قتل رسیدن وی توسط کمیته حقیقت یاب و محاکمه آمران و عاملان این قتل ها در دادگاههای مردمی و بین المللی می باشد.
ما همچنین خواستار آزادی بی قید و شرط زندانیان بیمار و تمامی زندانیان سیاسی هستیم.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۱۶ آگوست ۲۰۲۵
۲۵ مرداد ۱۴۰۴